Mithali

Kutoka kwa Toleo la Septemba 1902 la Jarida la Sayansi ya Kikristo na A. E. B.

---

Mti mpana na wenye uzuri ulieneza matawi yake juu ya malisho ya kijani kibichi, – chemichemi ya maji ilipita ikipiga kelele ndogo kwa nyayo zake, na almasi yenye unyevu ikang’aa kwa rangi, kivuli kilichotulia kikianguka, na mionzi iliyopitana kati ya matawi yenye giza. Mti ukapunga karibisho lake kwa upepo wa majira ya jua ambayo ilileta harufu nzuri kutoka kwa mashamba ya karafuu yaliyo karibu, ambapo nyuki walipiga kelele na kukusanya peremende kwa majira ya baridi.

Upendo hujali wale wake, na hapa, kwa nia za ajabu, kuwapatia makao kwa ndege walioelekezwa na Upendo wake, akiwapa manyumba katika viota vilivyoning’inia kwa maficho yenye utulivu matawini.

Mti, watu, kwa kutaka kujua zaidi wakauita mwaloni.

Unenaji laini usio na maneno wa jua na kivuli, wa ndege na nyuki, pekee uliongelewa katika mazingira yale, nzuri sana na iliyobarikiwa sana na ulinzi wenye nguvu wa mashamba, mpaka mbegu ya mwaloni ikakaa kuvunja kimya cha upendo na utulivu wa uhai, ikisema, “ Ewe mti, rudi kwa mbegu ya mwaloni, rudi kwangu, na uwe mbegu ya mwaloni, rudi na uwe nilivyo, asiyetatizwa, aliyetulia, aliyetosheka.”

Mti ule mkuu ulijibu tu kwa kupunga matawi yake kwa utulivu ambao ulisongesha vifaranga wa ndege katika viota vyao na kupuliza maombi ya baraka kwa msafiri mchovu aliye katika nyayo zake.

Haya ndiyo pekee yaliyosemwa na kufanywa. Mungu yupo katika mbinguni na dunia yake. Mti wake ni kuakisi kwake, uliotosheka na mbegu yake na chanzo chake, Ukweli na Upendo. Mbegu inayoongea haikuzingatiwa, na muziki wa uwanja wenye nyasi ukatiririka bila mgongano.